-- Samen met --







Historiek


De Dokter Tistaertvrienden: van 1949 tot 2015, (bijna) vijfenzestig jaar wielergeschiedenis in Affligem.



De Dokter Tistaertvrienden vieren volgend jaar hun 65ste verjaardag. (Of vierden dit jaar hun 65ste verjaardag) De wortels van de club gaan terug tot het begin van de vorige eeuw. Naar het werk en leven van dokter Alfred Tistaert. Maar wie was die dokter Tistaert eigenlijk? En hoe heeft de vereniging zich doorheen die (bijna) vijfenzestig jaar gesparteld? Een terugblik.

Alfred Tistaert stierf in 1936 maar zijn geest is sinds zijn dood nooit uit zijn geboortedorp Hekelgem verdwenen. En daar hebben de Dokter Tistaertvrienden een belangrijke rol in gespeeld. Dokter Tistaert werd geboren in 1873. Hij was schepen van Onderwijs, voorzitter van de Koninklijke Harmonie Sint-Cecilia, voorzitter van de Bond der Geneesheren maar bovenal… sportdokter! Met de wielerclub SC De Denderstreek organiseerde hij sinds 1919 de jaarlijkse Paasprijs. Die eerste Paasprijs-wedstrijden vertrokken aan het station van Sint-Agatha-Berchem en de eindmeet lag in de Velodrome van Liedekerke. Dat die jaarlijkse Paasprijs een geweldige manifestatie was, bewijst het hoofdartikel uit het dagblad Sportwereld van 17 april 1922. De dienstdoende journalist was vol lof over deze belangrijke wedstrijd. “Het was eene heele beweging aan den barreel van Berchtem-St-Agathe, waar de uitreiking der rugnummers plaats had. Volk was er bij hoopen en de renners liepen over-en-weer. Dokter Tistaert was er natuurlijk in zijn element en bestuurder de verrichtingen der kontrol. De 95 jonge renners waren allen belust op den titel van Kampioen.”
(vlnr): Gust Van Ransbeeck, Jan De Geyseleer, Isidoor De Paepe, Jef De Paepe, meester Louis Bellemans, Adolf De Smet en Adolf Bornauw.(v.l.n.r.) genomen bij 'Jeanske van 't Garreel' (waar de Tistaertvrienden ooit werden gesticht): Gust Van Ransbeeck, Jan De Geyseleer, Isidoor De Paepe, Jef De Paepe, meester Louis Bellemans, Adolf De Smet en Adolf Bornauw. De jaarlijkse Paasprijs groeide in de jaren ’20 en ’30 uit tot een van de belangrijkste wielerwedstrijden van het jaar. Renners die deze koers wonnen, genoten jaren later nog van die faam.
De inspanningen van dokter Tistaert voor de wielersport, bleven niet onbeantwoord. Hij werd als sportdokter op handen gedragen door de renners. Hij verzorgde en vertroetelde zijn renners maar kon evengoed wit van woede uitslaan als zijn raadgevingen niet opgevolgd werden. Zijn reputatie drong ook door bij buitenlandse wielrenners. Naast het wielrennen was dokter Tistaert een gehaast man. Als dorpsdokter legde hij de meeste van zijn visites te voet af. Zijn Sportwereld las hij op straat en voor andere voorbijgangers was het oppassen of ze werden omver gelopen.
Na zijn dood in 1936 ging het met zijn club De Denderstreek stilaan bergaf. De vier zware oorlogsjaren fnuikte de carrière van heel wat renners en mepten de vereniging de vernieling in.

Maar in Hekelgem broeide iets. Enkele mannen kwamen na de Tweede Wereldoorlog op het idee om een nieuwe wielervereniging op te starten, als eerbetoon aan Alfred Tistaert zaliger.
In 1948 werden in het café ‘Bij Jeanske van ’t Garreel’ de Dokter Tistaertvrienden boven de doopvont gehouden. Op 7 augustus 1949 werd de vereniging een officiële wielerclub bij het toenmalige BWB. ‘Jeanske van ’t Garreel’ heette eigenlijk Jan De Geyseleer en zijn café bevond zich op de Brusselbaan, in het pand naast de huidige pittabar Kurt.
Bij de leden van het eerste uur bevonden zich Isidoor De Paepe, meester Louis Bellemans, Jan De Geyseleer, Dolf Bornauw, Adolf De Smet, Pierre Buyl en eerste voorzitter Gust Van Ransbeeck. Ook dokter Willy Camu, meester Louis Hendrickx, Jozef De Paepe, Jaak Meert, Jacques en Louis De Ryck, Arthur Wauters, Armand Jacob, De Ridder Emiel, De Smet Louis, Honinck François, Van De Perre Arthur en Van De Putte Louis zetten hun schouders onder de prille wielerclub.
Voor de Hekelgemse wielersport braken gouden tijden aan. De voortzetting van de Paasprijs lokte ieder jaar duizenden koersfanaten naar het dorp. De aankomstlijn, die in de beginjaren werd aangelegd voor de woning van dokter Tistaert in de Kerkstraat, verhuisde naar de Brusselbaan ter hoogte van café Sportwereld. Dat café werd intussen uitgebaat door toenmalig secretaris Isidoor De Paepe en de aankomststreep van de koers verhuisde mee. De gloriejaren van de Tistaertvrienden kwamen er aan. Het palmares leest als een sprookje: niet alleen Patrick Sercu maar ook Eddy Merckx snelden hier destijds als eerste over de streep. Toen de overheid een verbod uitvaardigde om wielerwedstrijden te organiseren op gewestwegen, verhuisde de aankomst naar de Boekhoutstraat.
Begin jaren ’80 ontstonden er strubbelingen bij het bestuur. De ene helft van het bestuur wou de aankomst niet langer aan café Sportwereld, de andere helft wilde dat net wel. Het kwam tot een stemming die de toenmalige Tistaertvrienden in tweeën zou splijten. De oudere garde van het bestuur wou geen aankomst aan de Sportwereld, negen andere wilden die traditie niet laten varen. Stichter en jarenlang bezieler/voorzitter van de club, Gust Van Ransbeeck trok zijn conclusies en het kwam tot een breuk. Het voortbestaan van de club en de Paasprijs was voor het eerst in meer dan 30 jaar in gevaar. Jacques De Ryck, een van de weinige overlevenden van dat bestuur, herinnert zich de finale stemming nog als was het gisteren: “de vergadering vond plaats bij Gust Van Ransbeeck thuis”, weet hij. “Normaal waren we altijd maar met vier of vijf man om te vergaderen. Toen stonden plots alle mannen met een BWB-kaart daar (lacht). Niet zozeer de stemming maar de verhuis van de aankomst naar de Boekhoutstraat heeft eigenlijk veel ellende veroorzaakt. Die gedwongen verhuis heeft ons een krak gegeven.”
De mannen van het eerste uur hielden het voor bekeken en onder impuls van Emiel Bosteels, Victor De Raes en Daniël Van Boxstael werd een nieuw bestuur samengesteld. Clemens Van der Straeten werd de nieuwe voorzitter en omringde zich met Alfons Hoefs, Daniël Van Boxstael, cafébazin Hilda Van Cauwenbergh van Sportwereld, Jozef Van Doren, Theofiel Meysman, Dirk Van Goethem, Bob De Paepe en Frans Van Hove. In 1981 organiseerden de vernieuwde Dokter Tistaertvrienden de 62ste Paasprijs. Een monument was gered.
Tijdens die eerste jaren moest het nieuwe bestuur nog veel leergeld betalen. Maar jaar na jaar lukte het steeds beter. In 1987, inmiddels onder voorzitter Bob De Paepe, die overnam in 1985, haalden de Tistaertvrienden de Ronde van België voor liefhebbers naar Hekelgem, nl. de aankomst van de rit Lummen-Hekelgem. Daags nadien stond er in de voormiddag een ploegentijdrit op het programma, om in de namiddag te vertrekken voor een rit met aankomst te Heist-op-den-Berg. (vlnr): Journalist Grimonpont van Sportwereld, Isidoor De Paepe,
Adolf Bornauw, Adolf De Smet, Gust Van Ransbeeck en Pierre Buyl.

(v.l.n.r.): Journalist Grimonpont van Sportwereld, Isidoor De Paepe, Adolf Bornauw, Adolf De Smet, Gust Van Ransbeeck en Pierre Buyl.

Bob De Paepe gaf op zijn beurt in het jaar 2000 de fakkel door aan Willy De Ryck. In november 2004 verkoos de club Dirk Vertommen als nieuwe en nog huidige voorzitter van de Dr. Tistaertvrienden. Het hoofdbestuur bestaat sindsdien nog uit Victor De Raes (ondervoorzitter), Willy Teirlinck (Secretaris), Bart Bieseman (Schatbewaarder) en Gunter Vasseur (ondervoorzitter). Zij worden bijgestaan door tal van andere bestuursleden met vele jaren trouwe dienst in de club.

De Paasprijs, die onder impuls van de Wielerbond een vaste datum kreeg op de wielerkalender en nu op de vierde zondag van april wordt gereden, werd omgedoopt tot de Grote Prijs van Affligem en was in 2015 al aan zijn 96ste editie toe. De goede samenwerking met de overheidsdiensten bracht de aankomstslijn opnieuw naar de Brusselbaan (N9), ter hoogte van de woning van de weduwe van Gust Van Ransbeeck, eerste voorzitter van de club. Deze jaarlijkse Interclub voor Elite z/c en Beloften blijft ook vandaag nog altijd een sportief hoogtepunt in de streek.

De Tistaertvrienden, die nog steeds veel bijval kennen bij publiek, sponsors en sympathisanten, kunnen ook rekenen op een grote schare aan trouwe en ervaren medewerkers. Naast de Grote Prijs van Affligem zetten “De Tisten” de afgelopen jaren – mede door het verdwijnen van andere plaatselijke wielerclubs – hun schouders onder tal van andere wieleractiviteiten in Affligem zoals wedstrijden voor Dames, Aspiranten en Nieuwelingen en organiseerden zij meerdere etappes in de Ronde van Vlaams Brabant. Ook staat jaarlijks in oktober de Affligem Classic, een topwedstrijd voor Nieuwelingen, op het programma. En elk jaar in augustus organiseren ze pistemeetings voor de jeugd op de wielerpiste van Affligem.

Nu al wordt uitgekeken naar het jubileumjaar 2020: de 70ste verjaardag van de club en vooral de 100ste editie van de Grote Prijs van Affligem (Paasprijs) die nu al jarenlang de oudste niet-professionele wielerwedstrijd van ons land is. Of hoe de inzet en de geest van Dokter Tistaert ook vandaag nog verder leeft in Vlaanderen.